Total Pageviews

Showing posts with label SELF IMPROVEMENT. Show all posts
Showing posts with label SELF IMPROVEMENT. Show all posts

Sunday, 5 February 2017

राष्ट्रभक्तीचे ओंगळवाणे प्रदर्शन


January 29, 2017045 २६ जानेवारी रोजी भारताचा प्रजासत्ताक दिन थाटात साजरा झाला. एकीकडे प्रखर राष्ट्रभक्तीचे दर्शन घडत होते, तर दुसरीकडे ओंगळवाणे प्रदर्शन. देशातील अनेक शहरांमध्ये जसे तरुणाई बेधूंद होऊन ओंगळवाणे प्रदर्शन करीत होती, तसेच नागपुरातील तरुणाईलाही ऊत आला होता. रस्तोरस्ती हुल्लडबाजी होताना दिसत होती. डीजेच्या तालावर अन सिनेमाच्या गाण्यांवर तरुण आणि तरुणी नाचत होत्या. याला अपवादही होता. सगळेच तरुण अन तरुणी बेभान झाल्या होत्या, असे नव्हे. काहींनी भान ठेवून प्रजासत्ताक दिन साजरा केला. पण, जे काही नागपुरात पाहायला अन अनुभवायला मिळाले, ते निश्‍चितच आनंददायी नव्हते. दीडशे वर्षे देशावर इंग्रजांचे राज्य होते. दीडशे वर्षांच्या राजवटीत इंग्रजांनी भारतीयांवर घोर अन्याय केला. गुलामगिरीतील भारतीयांना मोजक्या इंग्रजांनी अक्षरश: छळले. ही इंग्रजी राजवट उलथून टाकण्यासाठी वासुदेव बळवंत फडके, भगतसिंग, राजगुरू, सुखदेव, चंद्रशेखर आझाद, चाफेकर बंधू, मंगल पांडे… यांच्यासारखे महान भारतीय, हसत हसत फासावर लटकले. मातृभूमीला स्वतंत्र करण्यासाठी आणि आपल्या भारतीय बांधवांना स्वातंत्र्य मिळवून देण्यासाठी शहीद झाले. महात्मा गांधी, लोकमान्य टिळक यांच्यासारखे महापुरुष, देश स्वतंत्र करण्यासाठी अहोरात्र झटले. या महापुरुषांबद्दल तपशीलवार सांगण्याची गरज नाही. त्यांनी केलेले कार्य आजही आपल्या सगळ्यांसाठी प्रेरणादायी आहे. क्रांतिकारकांनी बलिदान दिले नसते आणि महापुरुषांनी आंदोलन छेडले नसते, तर आम्ही आजही गुलामगिरीत खितपत पडलो असतो… परंतु, क्रांतिकारकांचं बलिदान आणि महात्मा गांधींसारख्या थोर पुरुषांनी केेलेली आंदोलनं यामुळे ब्रिटिशांवर दबाव वाढला. ‘चले जाव’चा नारा बुलंद झाला. ब्रिटिशांनी काढता पाय घेण्याचे ठरविले अन् अखेर १५ ऑगस्ट १९४७ रोजी भारत देश स्वतंत्र झाला. स्वातंत्र्यानंतर भारताची घटना तयार करण्याचे काम प्रारंभ झाले. घटनेचा मसुदा डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर यांनी सरकारच्या सुपूर्द केला अन् २६ जानेवारी १९५० रोजी घटना लागू करण्यात आली. भारत एक प्रजासत्ताक राष्ट्र म्हणून उदयास आले. त्या दिवशीपासून दरवर्षी २६ जानेवारी रोजी आपण प्रजासत्ताक दिन साजरा करतो. राजधानी दिल्लीत राजपथावर आपल्या लष्करी सामर्थ्याचे प्रदर्शन जगाला घडविले जाते. जगातील एका देशाच्या प्रमुखाला प्रमुख अतिथी म्हणून बोलाविले जाते. गेल्या वर्षी अमेरिकेचे राष्ट्राध्यक्ष बराक ओबामा आले होते. यंदा अबुधाबीचे युवराज आले होते. राजपथावर सगळे कसे दिमाखात सुरू होते. राजपथावर देशाच्या लष्करी सामर्थ्याचे प्रदर्शन सुरू असतानाच, इकडे आमच्या नागपुरात अतिउत्साही तरुणाईने रस्त्यारस्त्यांवर नुसता उच्छाद मांडला होता. देशभक्तीचे अत्यंत हिडिस प्रदर्शन सुरू होते. हुल्लडबाजी करताना जसे तरुण आघाडीवर होते तशा तरुणीही मागे नव्हत्या! डीजेवर कर्णकर्कश गाणी वाजविली जात होती. काही ठिकाणी देशभक्तिपर गाणी जरूर वाजविली जात होती. पण, बहुतांश ठिकाणी सिनेमाची गाणी वाजविली जात होती. ‘सैराट’ या मराठी सिनेमातील ‘झिंग झिंग झिंगाट…’ हे गाणे वाजवले जात असताना तरुण आणि तरुणी बेभान होऊन नाचत होते. पोरं आणि पोरी मस्तवाल झाल्यासारखे दिसत होते. त्यांचे अंगविक्षेप आणि एकूणच वर्तणूक आक्षेपार्ह होती. प्रसंग काय आहे, आपण करतो काय आहोत, याचे भान ही तरुणाई सपशेल विसरली होती! देशभक्तीच्या नावाने नुसता गोंधळ चालू होता. काही तरुणांनी तर प्रजासत्ताक दिनाच्या मिरवणुकीत, चक्क कुख्यात गुंड अरुण गवळीचा फोटो बॅनरवर लावला होता! अरुण गवळी हा मुंबईतला कुख्यात गुंड आहे. विविध गुन्ह्यांच्या आरोपाखाली तो सध्या नागपूरच्या मध्यवर्ती कारागृहात शिक्षा भोगत आहे. अशा गुंडाचे छायाचित्र मिरवणुकीतल्या बॅनरवर लावले जावे, हे प्रजासत्ताक भारताचे दुर्दैवच म्हणावे! एकीकडे हातात तिरंगा राष्ट्रध्वज आणि दुसरीकडे अरुण गवळीचे छायाचित्र लावून देशभक्तीचे ओंगळवाणे प्रदर्शन समाजाला घडविले जात होते. यांचे हे देशप्रेम बघून रस्त्याने येणार्‍या-जाणार्‍यांना किळस येत होती. डीजेवर कर्णकर्कश आवाजात गाणी वाजवून पर्यावरणविषयक नियमांच्या जशा चिंधड्या उडविल्या जात होत्या, तसेच वाहतुकीचे सगळे नियमही पायदळी तुडविले जात होते. विशेष म्हणजे प्रत्येक मिरवणुकीसोबत पोलिस होते. पण, पोलिसांना बघ्याचीच भूमिका घ्यावी लागली. एकेका वाहनात क्षमतेच्या दुप्पट-तिप्पट तरुणी-तरुण बसले होते. बसले होते म्हणण्यापेक्षा उभे राहून, गाडीच्या खिडकीबाहेर शरीर काढून, हाती असलेला झेंडा बाहेर फडकवीत नागरिकांना त्रासच देत होते. आपण जो तिरंगा झेंडा फिरवितो आहोत, तो रस्त्याने जाणार्‍या एखाद्या वाहनचालकाला लागेल आणि आणि त्याला दुखापत होईल, याचाही विचार कुणी करताना दिसत नव्हते. कुणी गाडीच्या टपावर बसले होते, तर कुणी बोनेटवर! देशभक्तीचे किळसवाणे प्रदर्शन सुरू असताना, येणारे-जाणारे नागरिकही असहायपणे फक्त बघत होते. गोंधळ करणार्‍यांना विरोध करण्याची हिंमत कुणीच दाखविली नाही. ‘नंगे से खुदा डरे’ या हिंदी वाक्प्रचाराचा प्रत्यय रस्तोरस्ती येत होता! देशभक्तीने प्रेरित होऊन ज्या मिरवणुका रस्तोरस्ती निघाल्या होत्या, त्यामुळे सगळीकडेच वाहतुकीला अडथळे निर्माण झाले होते. भरधाव वेगाने तरुण बाईक चालवीत होते. आपल्या बेभान वागण्याचा कुणाला त्रास होईल, याचे कुणालाही भान नव्हते! या मिरवणुकांमध्ये अनेक खुल्या जीप सामील झाल्या होत्या. खुल्या जीपमध्ये बसलेली टारगट तरुणाई कुणाचेच काही ऐकायला तयार नव्हती. मिरवणूक रस्त्याच्या एका बाजूने जायला हवी होती. परंतु, सगळीकडे या मिरवणुकांनी वाहतुकीत अडथळे आणल्याचेच जाणवले. पोलिसही हतबल होऊन पाहण्यापलीकडे काही करू शकत नव्हते. मिरवणुकीच्या अग्रभागी डीजे लावले होते. या डीजेवरील गाण्यांच्या तालावर नाचताना, आपण सार्वजनिक ठिकाणी आहोत, याचे भानही तरुणाई हरवून बसली होती. मोटारसायकलस्वार अनेक तरुणांच्या मागे मुली बसल्या होत्या. या मुली दुचाकीवर उभ्या राहून हातवारे करून नाचत होत्या, तेव्हा आज देशाचा प्रजासत्ताक दिन आहे की एखाद्याच्या लग्नाची वरात आहे, असे सहजच वाटले. या मुला-मुलींना कुणाचा धाक असावा असे क्षणभरही वाटले नाही. आपण रस्त्यावर गोंधळ घालतो आहोत, धिंगाणा करतो आहोत, देशभक्तीचे ओंगळवाणे प्रदर्शन करतो आहोत, याची ना कुणाला लाज वाटत होती, ना खंत! मुजोरी मात्र क्षणोक्षणी जाणवत होती. जो कुणी यांना रस्ता मोकळा करून मागत होता, त्याच्याकडे रागाने पाहात होती ही मंडळी. आमचे प्रजासत्ताक टिकून आहे ते आमच्या शूर सैनिकांमुळे. देशाच्या सीमांचे संरक्षण करण्यासाठी रात्रंदिवस डोळ्यांत तेल घालून पहारा देणारे आमचे शूर जवान शत्रूच्या गोळ्यांना बळी पडत आहेत. ऊन, वारा, पाऊस, थंडी, बर्फ याची कशाचीही पर्वा न करता जवान सीमेवर कडक पहारा देत असतात. एका क्षणी जिवंत आहोत, दुसर्‍या क्षणी काय होणार याची कसलीही शाश्‍वती नसताना, केवळ देशरक्षणासाठी हे जवान सीमेवर तैनात आहेत. काल-परवाचीच घटना आहे. हिमस्खलनामुळे आमचे १५ जवान बर्फाखाली दबून शहीद झाले आहेत. कुटुंबापासून दूर, हजारो किलोमीटर अंतरावर अतिशय विपरीत स्थितीत राहायचे, प्रत्येक क्षणी फक्त आणि फक्त राष्ट्राचाच विचार करायचा, असा सैनिकांचा दिनक्रम असताना, उद्याच्या भारताचे भविष्य असणार्‍या आमच्या तरुणाईने देशाच्या प्रजासत्ताक दिनी नागपूरच्या रस्त्यांवर राष्ट्रभक्तीचे हिडिस प्रदर्शन घडवावे, हा प्रत्येकाच्या चिंतेचा अन् चिंतनाचाच विषय असला पाहिजे. अन्यथा पुढ्यात काय वाढून ठेवले आहे, याची कल्पनाच न केलेली बरी! नागपुरातला फुटाळा तलाव प्रसिद्ध आहे. या तलावाचे सौंदर्यीकरण करण्यात आल्यापासून, गेल्या काही वर्षांत त्याला चौपाटीचे स्वरूप आले आहे. सुरुवातीला नागपूरकर मंडळी कुटुंबासह या तलावाच्या काठी फिरायला जात असे. पण, हळूहळू या तलावाच्या काठाचा कब्जा तरुणाईने घेतला अन् कुटुंबासह फिरायला येणार्‍यांची संख्या कमी व्हायला लागली. तलावाचा काठ फक्त प्रेमीयुगलांसाठीच आहे की काय असे वाटावे, एवढी जोडपी इथे पाहायला मिळतात. प्रेमीयुगलांनी या ठिकाणी बसूच नये असे नाही, पण अनेक जोडपी जी अश्‍लील कृती करतात, ती आक्षेपार्ह असतात. सोबत असलेल्या लहान मुलांची नजर जर या जोडप्यांच्या हालचालींवर पडली, तर बालमनावर त्याचा वाईट परिणाम होईल, या भीतीने अनेक लोक फुटाळा तलावाची वाटच विसरले आहेत! या तलावाच्या काठावर २६ जानेवारीला प्रजासत्ताक दिनीही नुसता गोंधळ अन् गदारोळ होता. देश प्रजासत्ताक दिन साजरा करीत असताना खरे तर प्रत्येकाच्याच आनंदाला पारावार उरला नव्हता. आपणही सायंकाळी फुटाळा तलावाच्या काठावर जावे आणि प्रजासत्ताक दिनाचा आनंद लुटावा, असे प्रत्येकालाच वाटत होते. पण, अनेक जण त्या ठिकाणी गेले नाहीत हे बरेच झाले. कारण, तिथे नुसता उन्माद होता. तरुणाई बेधुंद झाली होती. कुठून संचारतो यांच्या अंगात हा उन्माद? कशासाठी केला जातो हा उन्माद? देशभक्तीच्या नावाखाली का केला जातो हा धिंगाणा? कुणाचकडे काही उत्तर नाही! धिंगाणा घालण्यासाठी आणि कायदा मोडण्यासाठी यांना निमित्त हवे असते. गणेशोत्सवाची मिरवणूक, स्वातंत्र्य दिन आणि गणराज्य दिनाचे निमित्त यांना मिळते. आता पुढल्या काळात होळी येईल. धुळवडीच्या दिवशी तर बघायलाच नको! ‘बुरा न मानो, होली हैं’ म्हणायचे अन् वाट्‌टेल तसे वागायचे, ही जणू परंपराच होऊ पाहते आहे आता. एवढीच तुमच्या अंगात मस्ती आहे, तर जा ना सीमेवर शत्रूशी लढायला अन् दाखवा तिथे तुमचे शौर्य! तुम्हाला प्रजासत्ताकाचा अपमान करता यावा म्हणून नाही करत आमचे शूर जवान देशाच्या सीमांचे रक्षण, हे लक्षात घ्या. स्वातंत्र्य दिनी आणि गणराज्य दिनी जी हुल्लडबाजी पाहायला मिळत आहे, ती लक्षात घेता, आमच्या शहीद जवानांचे आत्मे नुसते तडफडत असतील. हसत हसत फासावर लटकलेले आमच्या क्रांतिकारकांचे आत्मे विलाप करीत असतील. ‘‘हेच पाहण्यासाठी का आम्ही स्वातंत्र्य मिळवून दिले तुम्हाला?’’ असा प्रश्‍न ते विचारत असतील. काय उत्तरं आहेत आमच्याकडे त्यांच्या प्रश्‍नांची? स्वातंत्र्य दिन आणि प्रजासत्ताक दिन हे आमचे राष्ट्रीय सण आहेत. राष्ट्रीय सणांना आम्ही तमाशाचे रूप देणार असू, तर आमच्यासारखे करंटे आम्हीच! आम्ही ज्यांच्याकडे उद्याच्या भारताचे भविष्य म्हणून बघतो, ती तरुणाई जर देशप्रेमाने बेभान होऊन नाचली असती, तर चिंता करण्याचे कारण नव्हते. पण, ही तरुणाई स्वत:च्या मौजमजेसाठीच धिंगामस्ती करीत असल्याने विषय चिंतेचा झाला आहे

Thursday, 3 November 2011

DONT EAT FAST FOOD

वैद्य रजनी गोखले.

काय करणार भूकच लागते मला.? भूक कसली.? तलफच येते. पूर्वी चॉकलेटची यायची ना तशीच. किंवा आईस्क्रीम खाऊन डिप्रेशन जायचं ना तसंच.! आता मला सतत ‘तेच’ लागतं. तोच सुगंध. तोच आवाज.! कुरकुरीत वेफर्सची चुरचुरीत गोष्ट.!

‘‘वेफर्स किंवा कोणतेही सॉल्टी पदार्थ
पचायला जड असतात. वेफर्सचं उदाहरण
द्यायचं झालं तर बटाट्यामध्ये जर ५0 ग्रॅम
कॅलरीज असतील, तर वेफर्समध्ये त्याच
कॅलरीज ५00 ग्रॅमइतक्या वाढतात.
फ्रस्ट्रेशन आलं की चॉकलेटबरोबर लोक
वेफर्स खातात. पण वेफर्स खाण्याला तसं
काहीच कारणं नाही. ही फक्त एक सवय
आहे. बदललेली लाईफस्टाईल हेच त्याला
कारण आहे. वेफर्स किंवा असे तळलेले
पदार्थ शरीरात अनावश्यक टॉक्सिन्स तयार
करतात. हे अनावश्यक टॉक्सिन्स शरीरात
साचून राहतात. त्यामुळे शरीरावर वेगवेगळे
परिणाम होतात. त्वचाविकार, रक्तदाब असे
परिणाम शरीरस्वास्थावर दिसायला
लागतात. वेफर्स खाण्याचं टेम्पटेशन आणि
सवय असं दोन्ही असतं. मानसिक ताणामुळे
लोक वेफर्स खातात असं नाही. वेफर्स किंवा
मिठाचे पदार्थ खाण्यानं आपलं लक्ष विचलित
होतं. म्हणून ते अतिप्रमाणात खाणं धोक्याचंच.!’

रात्रीचा एक वाजला होता. दुसर्‍या दिवशी इकोनॉमिक्सचा पेपर. कसलं टेन्शन आलं होतं. मग रात्री रट्टा मारता मारता दुसरंही काम सुरू होतं. कररर. कुरररर. असले आवाज होते सोबतीला..!
***

हॉस्टेलवर रात्री गप्पा मारण्याचा प्रोग्रॅम ठरला. पहाटेपर्यंत गप्पांबरोबर एक गोष्ट होतीच सोबत. कररर. कुरररर. !
***

ऑफिसमध्ये प्रचंड काम होतं. डबा होताच सोबत. पण ऐनवेळी लहर आली मग काय पुन्हा कररर. कुरररर. !
***

काय करणार भूकच लागते मला.?
भूक कसली.?
तलफच येते.
पूर्वी चॉकलेटची यायची ना तशीच .किंवा आईस्क्रीम खाऊन डिप्रेशन जायचं ना तसंच.!
आता मला सतत ‘तेच’ लागतं.
तोच सुगंध.
तोच आवाज.!
***

काय आहे हे.?
आणि कसला हा कररर. कुररर आवाज.? फार विचार करण्याची गरज नाही. मुद्दा वेफर्सचा आहे. वेफर्स खाण्यासाठी वेळेचं, काळाचं आणि इतर कसलंच बंधन नसतं. दिसले वेफर्स की सुरू होतं चरण्याचं काम. किती सवय असते आपल्याला या गोष्टी खाण्याची. रस्त्यावर चालताना सहज नजर टाकली की काही लोक सहज दिसतील, जे सतत वेफर्स किंवा असं काही सॉल्टी पदार्थ, कुरकुरीत पदार्थ खात असतात. तुमच्याही बाबतीत असं होतं का.?
कॉलेजमध्ये लेक्चरला बसूनही वेफर्स खाण्यात एक गंमत असते. कुठून येतो आवाज म्हणून सगळे पाहतात. काही त्या वासानं बावचळतात. पण खाणारे मात्र वस्ताद. लपवून खातात. तोंड हलत नाही. अशी मज्जा कॉलेजात करणारे कमी नाहीत.!
जेवणाबरोबर, स्नॅक्सबरोबर किंवा मग अगदी चहा, कॉफीबरोबरही वेफर्स खाल्ले जातात. सवय लागते मग आपल्याला त्या वेफर्सची. सोबती होऊन जातात ते आपले.
एकदा एखादं पाकीट फोडलं की त्यातून बाहेर येते हवा आणि काही वेफर्स.
बकाबक सुरू होतं खाणं.
मग शेवटचा उरलासुरला चुराही आपण तितक्याच उत्साहाने संपवतो. पाकीटच्या पाकीट रिकामी होतात. सुटे वेफर्स तर असतातच. पण मोठमोठय़ा बॅ्रण्डेड कंपन्याही वेगवेगळ्या आकर्षक पाकिटात हे वेफर्स विकतात. पाच रुपयाच्या पाकिटात चार रुपयांची हवा मिळते आणि एक रुपयाचं वेफर्स ! तरीही आपण ते विकत घेतच असतो. साहजिक मोह होतोच. ट्रेनमध्ये, बसमध्ये, रिक्षा, टॅक्सी आणि अगदी कुठेही वेफर्स खाणारी आपल्यासारखी लोकं सापडतात. घशाला त्रास होतो पण चवीमुळे तो त्रास दुर्लक्षित केला जातो.
***

वेफर्स आवडतच नाहीत असा एखादा अपवाद सापडेलही कदाचित; पण ही संख्या फारच कमी. कारण मुळात वेफर्स हे खोट्या भूकेसाठी असतात. त्याची चव आवडत असते आपल्याला. टेम्पटेशन हे केवळ एकच कारण असतं वेफर्स खाण्यासाठी. खायला हलके असले तरी पचायला हलके नसतात. एका वाईट आणि विचित्र भाषेत सांगायचं तर वेफर्सच्या रूपात अँसिडिटीचे बकाणे भरत असतो आपण. डाएट कॉन्श्शिअस असणारी अनेक लोकही वेफर्स पाहून आपलं डाएट विसरतात. एक खाल्ला की मग आणखी एक, आणखी एक असं करत अख्खं पाकीट संपत. या वेफर्समधून आपलं वजन प्रचंड प्रमाणात वाढतं. एका वेफर्सच्या पाकिटात तब्बल १५४ कॅलरीज असतात. फ्लेवर्समध्ये तर व्हरायटी असतेच. जितकी वेगळी व्हरायटी तितक्या जास्त कॅलरीज असं त्याचं गणित असतं. बट हू केअर्स. वेफर्समध्ये अँडिक्शन देणार्‍या कॅलरीज असतात म्हणून ते आपल्याला परत परत खावेसे वाटतात, असं एक सर्व्हे सांगतो.
***

वेफर्स खाणं हेसुद्धा एक व्यसन असतं म्हणे. एकतर हे चवीला मस्त असतात अणि सहज कुठेही मिळतात. थोडेसे खारे वेफर्स चवीला मस्त लागतात; पण त्यांनी ब्लड प्रेशरचा त्रास होऊ शकतो. एकूण काय तर वेफर्समुळे पोषण मूल्य फारच कमी प्रमाणात मिळतात आणि तोटे जास्त होतात. तरीही आपण खात राहतोच. अर्थात, आज आता हे वाचूनही आपण सुधारणार नाही. हा लेख वाचतानाही वेफर खाणार्‍यांची संख्या कमी नसेल. दुपारच्या वेळी एखादं पुस्तक किंवा पेपर निवांतपणो वाचत असताना सोबत वेफर्स असले तर मजाच येते. मानसिक समाधान होतं. अनेक जण फ्रस्ट्रेशन आलं की वेफर्स खातात. त्याने वेळ जातो. डोक्याला कटकट राहत नाही असं काहींचं म्हणणं असतं. पण एक प्रयोग करून पाहायला हरकत नाही. काहीच काम नसेल आणि खरोखरीच वेळ जात नसेल तर वेफर्स खायला हरकत नाही. त्यामुळे तुम्हाला कळेल की वेफर्स खाताना दीड-दोन तास सहज जातात. म्हणून तर प्रवासात अनेक जण वेफर्स खात असतात. खरंच पण कसली सवय असते आपल्याला हे असं काहीतरी कुरकुरीत खाण्याची. हे सतत खाऊन पुढे तब्येतीनं ‘कुरकुर’ केली तर कोण जबाबदार.?
- आपण.!

Tuesday, 27 September 2011

MUST SEE EXCELLENT E BOOK ON अष्टविनायकदर्शन

Dear shri Mahajan,
this refers to our telephonic talk on 27th sept 2011.
(1) an attachment , the containts of which are worth putting on ur blog.
(2) अष्टविनायकदर्शन (on the life of swa. savarakar) हे इ-बुक बुकगंगा डॉटकॉमकडून publish केले होते. त्यात ४० पाने व ४१ फोटो आहेत. आता १--११ पासून इंटरनेट वरून ते जगभर विनामूल्य उपलब्ध केले आहे.  डाऊनलोड करण्यासाठी
http://www.bookganga.com/eBooks/Books?FEB=1 ही लिंक वापरावी.
चौदावे पुस्तक "अष्टविनायकदर्शन" हे आहे. click on VIEW DETAILS. click on DOWNLOAD. click on DOWNLOAD to download the Free ebook reader. Select RUN to install the ebook reader. Thereafter follow the instructions carefully. When downloading of the e book begins, the message at bottom indicates the progress. It may take 15 minutes to complete the process.
 
How to get more per litre. Very informative and a MONEY-SAVER!!!!!!!!!

PETROL TIPS - info!!  (MUST  READ)

With  Petrol expected to reach £2 per litre by end of  2011 these tips that I received from a friend  might come in  handy.                                                   
TIPS  ON PUMPING PETROL

I  don't know what you guys are paying for  petrol.... I am paying  up to £1.35 to £1.50 per litre. My line of work  is in petroleum for about 31 years now, so here  are some tricks to get more of your money's  worth for every Litre:

Here  at the Shell Pipeline where I work ,  we deliver about 4 million litres in a 24-hour  period .. One day is diesel the  next day is jet fuel, and petrol, regular and  premium grades. We have 34-storage tanks here  with a total capacity of 16,800,000  Litres.

Only  buy or fill up your car or truck in the early  morning when the ground temperature is still  cold. Remember  that all service stations have their storage  tanks buried below ground. The colder the ground  the more dense the petrol, when it gets warmer  petrol expands, so buying in the afternoon or in  the evening....your litre is not exactly a  litre. In the petroleum business, the specific  gravity and the temperature of the petrol,  diesel and jet fuel, ethanol and other petroleum  products plays an important  role.

A  1-degree rise in temperature is a big deal for  this business. But the service stations do not  have temperature compensation at the  pumps.

When  you're filling up do not squeeze the trigger of  the nozzle to a fast mode  If you look you will see that the trigger has  three (3) stages: low, middle, and high. You  should be pumping on low mode, thereby  minimizing the vapours that are created while  you are pumping. All hoses at the pump have a  vapour return. If you are pumping on the fast  rate, some of the liquid that goes to your tank  becomes vapour. Those vapours are being sucked  up and back into the underground storage tank so  you're getting less worth for your  money.

One  of the most important tips is to fill up when  your Petrol tank is HALF FULL. The reason  for this is the more Petrol you have in your  tank the less air occupying its empty space.  petrol evaporates faster than you can imagine.  petrol storage tanks have an internal floating  roof. This roof serves as zero clearance between  the Petrol and the atmosphere, so it minimizes  the evaporation. Unlike service stations, here  where I work, every truck that we load is  temperature compensated so that every litre is  actually the exact amount.

Another  reminder, if there is a petrol truck pumping  into the storage tanks when you stop to buy  Petrol, DO NOT fill up; most likely  the petrol is being stirred up as the Petrol is  being delivered, and you might pick up some of  the dirt that normally settles on the  bottom.
 

To  have an impact, we need to reach literally  millions of Petrol  buyers. It's really simple to  do.

 
Again,  all you have to do is send this to 10 people. How  long would it take ?

Friday, 23 September 2011

very useful medical information


NOTE: These tutorials require a special Flash plug-in, version 6 or above... If you do not have Flash, you will be prompted to obtain a free download of the software before you start the tutorial.
·  Diseases and Conditions




COPD <http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/tutorials/copd/htm/index.htm(Chronic Obstructive Pulmonary Disease)
Gastroesophageal Reflux Disease <http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/tutorials/gerd/htm/index.htm>(GERD)
Tests and Diagnostic Procedures
Surgery and Treatment Procedures
·  Cholecystectomy - Open Laparoscopic <http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/tutorials/cholecystectomyopenandlaparoscopic/htm/index.htm(Gallbladder Removal Surgery)
·  Prevention and Wellness
·  Coumadin - Introduction